DECOLAP - Äppelchen 3 |
Index-Sujets |
Das Resultat des Versuchs, ausländische Kinder eine selbst erfundene Geschichte erzählen zu lassen, ist als äußerst positiv zu betrachten. Die Kinder haben die Erfahrung gemacht, daß " jemand " sich für das, was sie zu sagen haben, interessiert. Am Ende waren dieser jemand:
ihre " Spillschoulsjoffer " ,
ihre " Luxemburgisch-Joffer" ,
ihre ausländischen und luxemburgischen KlassenkameradInnen.
Der Stolz, mit dem die Kinder erfüllt waren beim Vorlesen ihrer Geschichten, hat sich sehr positiv auf ihr Selbstwertgefühl ausgewirkt.
Die Scheu sich auszudrücken verschwand bei vielen Kindern; oftmals bestehen sie sogar darauf, eine Geschichte erzählen zu dürfen.
Durch das regelmäßige Erzählen von Geschichten zeichnete sich nach einigen Monaten ein deutlicher Fortschritt ab, sowohl was den Inhalt der erzählten Geschichten angeht, als auch was die Grammatik und den Satzbau betrifft.
Ich konnte eine allgemein verbesserte Beherrschung der luxemburgischen Sprache feststellen und zwar in einem relativ kurzen Zeitraum, ein Fortschritt, welchen ich zuvor mit dem Hilfsmittel " Sprachkärtchen " nicht erreichte. Das Erfolgserlebnis, eigene Gedanken auszusprechen, bewirkt bei den Kindern einen viel größeren Ansporn, sich in der luxemburgischen
Sprache auszudrücken, als die eher langweilige Reproduktion von vorgesagten Wörtern. Selbst untereinander sprechen die ausländischen Kinder immer öfters Luxemburgisch anstelle ihrer Muttersprache und tadeln sich manchmal sogar gegenseitig, wenn eines der Kinder " vergessen " hat, Luxemburgisch zu sprechen.
Für mich bleibt dieser Versuch keinesfalls ein Versuch, sondern ist schon jetzt zum festen Bestandteil meines " cours d'appui en langue luxembourgeoise " geworden.
NB: Die nachfolgenden Geschichten in Normaldruck wurden im Januar 1996, die Geschichten in Kursivdruck wurden im Mai 1996 erzählt und aufgeschrieben.
Amer: Feier
Ech weess eng Geschicht, déi as wouer. 
Eng Mama huet ee Jong gesot, ech gin bei eng Madame. Maach nët Feier. De Jong huet Feier gemat. Hien huet Mëllech an domat Feier drëchen gemat. Dun huet hien bei een Fraa gelaf. Du huet de Jong gesot: " Daarf ech bei dech schlofen? " Du huet d'Madame gesot: " Jo, awer du muss Mëllech huelen aus der Kou. " Du huet hien d'Kou mat Béngelen dout gemaach. Him op Bam geklommen. Sin awer Jongen a Meedecher komm. An si haten ze iessen.
Marjan: Den Hond an de Bier
Eng Hond wëll en Bär fänken. De Bär huet Bébéen. Den Hond huet se nach nët geiesst. Den Hond geet bei d'Bären. An elo si si Frënd.
Marajan: Op der Spillplaz
Wéi ech mat méng Schwëster op Spillplaz war, do war Schnéi, an ech war gerutscht. Dann war ech noch eng Kéier gefall, an dann hat ech noch mat de Johny Football gespillt, an dann war Johny eropgeklommen, do, weess de, op de Fändel, an dun war en erofgefall op d'Spillplaz. An dun hat en sech op der Hand wéi gedoen. Dun war ech heem gaangen.
Elvis: Vun de Land a vum Waasser
Elvis: Méng Mama huet gesot: Mir brauchen Saachen, fir an de Sand ze spillen a fir d'Waasser. Mir mussen Pullover mathuelen, a mir däerfen Glace iessen an de Sand, wann een hongreg huet.
Mir fuere mam Bus bei de Vakanz a bei de Sand. Da gi mir bei een aner Haus a bei d'Piscine. Ech weess nët, wou et as. Wann et warm as, da gin mir dohinnen.
Marjan: De Piscine as Waasser, wou ee kann schwëmmen. Gedu, Joffer.
Joffer: Richteg.

Marjan: Frederick huet mir gesot, dat as nët Piscine. Do kann ee springen, ech sin vun do gespringt.
Frederick: Ech war schon mol an eng Piscine ganz déif gaang. Dat war a Ferien eh, ... Vakanz.
Marjan: Ech war schon eng Kéier an déi ... héich.
Frederick: Ech war an enger um Strand, du war Hai komm.
Marjan: An di Piscine as keng Hai.
Frederick: Nee, um Strand.
Marjan: Jo, um Strand as Hai. Keng a Piscine. Piscine as kleng Waasser.
Elvis: Méng Schwëster
Wéi d'Carina noch kleng war, hat si Mëllech mat Biberon gedrënkt. Wann ee kleng as, drënkt een ëmmer Biberon. Dann hat si d'Mama geruff, well si wollt eppes drénken. An dann hat si nach Mëllech gäer. An dann hat si Memory gespillt. An si huet Memory gäer fir ze spillen. An dann hat si ee Buch gekuckt, awer elo as d'Buch futti.
A mäin Papp huet hei wéi, kuck, do am Réck (hie weist mir d'Plaz am Réck). An hien muss ëmmer bei den Doktor goen.
An elo as d'Geschicht aus.

David: Pocahontas
War den John Smith an den Miko. Miko wollt John Smith goen an Pocahantes huet gesot: Neen, komm hei. Dun huet e Kichelchen kritt, an de Flit huet geflitt, an den John Smith huet esou gemat (hien dréit sech a wéitscht an der Loft). An all Kichel verluer, an Miko huet alles geiess, alles Kichelchen.
David: Mäin Casque
Ech wëll bicyclette spillen, eh velo.
A méng Mamm huet gesot: " Nee, du gees nët mat keen Casque." Du mussen een Casque kafen, een huet gesot der Mamm. An dun ech hun gesot: " Da gi mer een kafen elo." An dann méng Mamm huet een kaaft. Ech hun ee Casque kritt. Ech dun hun mat bicyclette goen.
Tiago: Mäin Crocodilo
Tiago: Ech hun Crocodilo doheem, richteg. Dee beisst. Kuck, mech an de Fanger gebass. Sou ee groussen Zänn. As gréng, schéin.
Enis:
Bréng ons e mat.
Tiago: Oh, nee!
Enis: Esou, an enger Tut.
Tiago: Oh nee, Crocodilo esou grouss, hamm, beissen, Tut futti.
Tiago: Mäi Päerd
Mäi Papa huet vill Päerd. Dräi Päerd. Een fir mäi Mama, een fir mäi Papa, ee Päerd fir mäi Brudder, an deen as elo dout. Mir hun gefond Päerd op di Wis dout. Mäi Papa sicht Bauerenhaff fir Päerd. Ma hien huet nët gefond. Ma Papp huet elo fond ee Stall fir vill Päerd.
Blondine: Onsen Hond
Blondine: Ech hun een Hond, richteg, nee zwee Hond, grouss sin, vill grouss. Ech weess jhust Portugesch, wéi en heescht.
Sabrine: Max a Lodi.
Blondine:
Ech weess nët méi. Ech weess jhust dat.
Sabrine: Méng Mamm geet Cassette op Pocahontas kafen.
Blondine:
Mäi Papa huet nët gäer eng Kaz, och nët ee klenge Meischen, och nët gäer Hond. Hien huet gäer e bësse schaffen.
Lescht Joër ech hun eng Kaz an den Hond huet se gebeisst. Dun kommt den Doktor, huet eppes gemat an d'Kaz as dout. Elo ech hun nët méi de Kaz.
Sabrine
Ech hat en Himmeldéierchen.
Ma elo as et nët méi do. As gestuerwen. War schon lang. Mä Papp wëllt een Haus bauen fir Kanéngercher. Fir ze iessen.
Ech gin och, fir se ze heemelen.
Céline:
Méng Kaz, Minouche, d'éi iessen Yoghourt. Muss d'Salle à manger opspäeren an si geet eran, an ech gin an d'Spillschoul, an ech gin bei d'Joffer Sylvie.
Ech spille gäere Memory. Ech hun eng Box, an op méngem Pillover as ee Papagei. Ech gin spillen bei Pascale, an dann ech gin kucken méng kleng Villecher, dee Schwaarzen, ee Corbeau. Deen mécht: " Quak, quak. " Ech gin an
d'Haus bei Pascale, pique-niquer.
Ech kucken Télé e bëssen, ech gin iessen bei Pascale mat Mayonnaise, dann ech gin schlofen.
Remarque:
D'Céline huet déi zwee Joër an der Spillschoul kee Wuert geschwat. No Ouschteren dëst Joër huet et ugefaang, e puer Wuert nozesoen. All déi Zäit virdrun huet et jhust mat der Hand gewisen. Elo wollt et mir och eng Geschicht erzielen. Säi Sazbau a séng Grammatik a säi Wuertschaz beweisen, wivill hat an deenen zwee Joër trotzdem fortgedroen huet, och ouni ee Wuert ze schwätzen, nëmme mat Lauschteren.
Och d'Céline war ganz drop beduecht, dat ech alles soll opschreiwen. Hatt huet mech ëmmer erëm gefrot, op ech och alles hätt, oder et sot: " Dajee, da schreif, hues de dat och, wou steet et? " An duerno war et ganz stolz, wéi et konnt kucken, wéivill dat et war, wat ech opgeschriwwen hat, an hatt huet ganz stolz sénger Joffer gewisen, wéi grouss d'éi Geschicht as, déi hatt mir erzielt huet.


Handlung * Sinn * storying

Zone der nächsten Entwicklung

Interaktion * Dialog

Metasprache

Medien

Valorisation

Kreativität
Schicken Sie uns Ihre Fragen, Ihren Kommentar und eine Übersicht über eigene Erfahrungen in diesem Bereich.