DECOLAP - Äppelchen 2 |
Index-Sujets |
Ce jeu de rôle est le produit spontané émanant
d'une visite qu'ont effectuée les enfants d'une classe
préscolaire avec leur maîtresse à la poste
d'Esch-sur-Alzette.
Un groupe de ces élèves s'est retrouvé une heure plus tard dans ma «Sproochstiffchen» (lieu où je donne des cours d'appui en langue luxembourgeoise à des enfants du préscolaire de notre bâtiment) en m'assaillant: «Joffer Marie-Paul, peux-tu t'imaginer ce que nous avons reçu comme cadeau à la poste? - Nous avons obtenu un téléphone, envoyé une lettre à nos parents, l'estampillée nous-mêmes et vu la veste et la casquette du facteur!»
De cette conversation est né spontanément un petit
jeu de rôles avec les appareils de téléphone
à la disposition des enfants dans ma salle de classe. La
seule chose qui, à un certain moment, risquait de freiner
leur enthousiasme était l'aspect des téléphones.
En effet ils me faisaient tout de suite remarquer que les miens
étaient anciens et à disques, tandis que les leurs
étaient la copie exacte d'un GSM à boutons et produisaient
en plus différents sons.
Les six élèves ont distribué tout seuls les rôles respectifs. Ils se sont arrangés eux-mêmes pour téléphoner deux par deux et pour échanger les rôles par après. Ceux qui «n'étaient pas en ligne» pour l'instant ont écouté en intervenant par moments.
La conversation des uns tournait surtout autour de l'hôpital, vu qu'un de leurs camarades venait d'être opéré. Chez d'autres, les films vidéo sortis récemment étaient les sujets d'actualité.
Cette conversation authentique est à considérer comme la réutilisation et le développement d'un acquis langagier antérieur. Soulignons que le groupe d'écoliers en question était composé de deux enfants yougoslaves, d'une fille italienne, d'une fille italo-américaine et de deux enfants portugais. Ces élèves s'acceptent, se tolèrent chacun dans sa personnalité.
Même si les enfants parlent incorrectement le luxembourgeois à nos yeux, nous devons voir avant tout leur motivation de communiquer dans une autre langue que la leur. Cette motivation est une condition essentielle à toute création et expérimentation langagière future, c'est-à-dire à la base d'activités qu'on se doit de soutenir et d'exploiter. Elle se manifeste dans l'enchaînement des actes langagiers où l'enseignant n'a pas nécessairement besoin d'intervenir.
Mat där Begréissung kënnt e Grupp vu Kanner mech besichen. Een Tëlëfon! jäizen d'Kanner all zesummen, an si erziele mer, datt se mat hirer Joffer d'Escher Post besiche waren, datt si hiren Elteren e Bréif geschéckt hun, datt se selwer de Stempel dropgemeet hun an datt se dem Bréifdréier séng Jackett gesin hun!
D'Kanner: D'Post as schéin.
D'Ariana: An do hu mer de Bréifdréier gekuckt.
D'Emilia: Neen. Do hun mer séng Jackett a séng Posch gesin.
D'Melanie:
Mer hun den Tîmber op de Bréif gemeet,
an dann hun mer gehäit
D'Kanner: Ech och, ech och, ech och
D'Melanie: An Déngen (= Bréifkëscht) gemeet.
D'Ariana: An den David séng Tëlëfon hat gefall, an do war si futti.
D'Melanie: Hien hat gefall am Buedem
D'Ariana:
Hien huet gefall, an do huet de Mike e richteg gemeet,
neen, d'Aurelie huet deen richteg gemeet.
D'Ovelissa: Gefléck, gefléck ! (verbessert hat)
D'Kanner all: Jo!
D'Joffer: Hut där en Tëlëfon kritt an der Post?
D'Kanner: Jo, fir ze spillen, eng schwaarzen!
D'Kanner erzielen, datt si den Tëlëfon mat heem geholl hun.
D'Ariana:
Do war eppes Rouden. Ech hun dat esou gemeet, do huet
méng Papp do gemeet. Hien huet gesot: Tëlëfon
olé. Hien huet gesot näischt. (D'Ariana gët
mat Gesten ze verstoen, datt et op e Knäppche gedréckt
huet an dem Papp den Hörer gin huet, fir mat him ze schwätzen.)
D'Emilia: Méng Schwëster Marie an ech hun eppes geseet
(= gesot), an hatt gesot da-da (d'Schwëster as an der Primärschoul an huet däitsch mat him geschwat).
D'Joffer: Där hut en Tëlëfon kritt, fir domat doheem ze spillen an ze tëlëfonéieren? Wien huet dat da scho gemeet?
D'Kanner: Jooooo!
D'Joffer:
Wéi spillt een da mat engem Tëlëfon?
Wat mécht ee mat engem Tëlëfon? (D'Joffer
wëll duerch Froen d'Kanner zu engem Tëlëfonsgespréich,
engem Rollespill uregen, ouni se direkt derzou opzefuederen. Si
kënnte jo dobäi vun de Spilltëlëfonen profitéieren,
déi mer an der Sproochstiffchen um Regal stoen hun.)
D'Melanie an d'Ariana sti spontan op, huelen déi zwee Tëlëfonen a fänken gläich un, op der Scheif eng Nummer ze dréinen.
Ariana:
Dann huel, Melanie! (= hief den Hörer op, mengt
hat.)
Emilia: War nët fir esou ze man
!
Melanie: War nët esou selwecht!
D'Kanner erklären der Joffer, dat hiren Tëlëfon keng Dréischeif, mee Tasten, fir d'Nummer ze wielen, huet:
Ariana: War esou an esou an dann do sin déi Déngen do !(= duerch séng Geste versti mer all, wat hat soe wëllt.)
Emilia: Awer dat hat nët geschwätzt ! (= hat wollt erklären, datt d'Kanner kee richtegen Tëlëfon geschenkt kritt hun.)
D'Joffer kënnt zréck op d'Rollespill. Déi zwee Meedercher sëtzen do bei hirem Tëlëfon mat dem Hörer an der Hand:
Joffer: Melanie, kënnt keen?
Emilia:
Neen, well bei eis nët kommen ëmmer näischt.(=
mengt bei hinnen doheem wir och nët ëmmer een do.)
D'Joffer proposéiert fir mam Spilltëlëfon esou ze man, wéi wa se richteg géifen tëlëfonéieren. D'Ariana dréint e Numero. Dräi-siwen-ning, seet d'Joffer. Aacht, soen d'Kanner.
Silvio:
Tu não fiseste -ti -li -li -li -li -li.! (=
du hues
nët dring -dring -dring gemeet.)
Dat hei as déi eenzeg Plaz, wou de Silvio sech zu Wuert mellt. Hie gët dobäi ze erkennen, wéi intensiv hien un deem ganze Prozess deelgeholl huet a wéi genau en d'Situatioun observéiert.
Elo hëlt d'Ovelissa den Tëlëfon, an hat wëll mam Melanie tëlëfonéieren.
Ovelissa:
Wéi geet et?
Melanie: Gutt!
Ovelissa: Wou gees du?
Melanie: An Dokter!
Ovelissa: Wou?
Melanie: An Dokter!
Ovelissa: Firwat?
Melanie: Firwat ech si krank
!
Ovelissa: Wat hues?
Melanie: E Gripp!
Ovelissa: Gës du reparéiert? (= operéiert?)
D'Melanie versteet nët, seet Äddi an hängt an.
Ariana / Emilia:
Ariana: Moiën, wéi geet et?
Emilia: Moiën, gutt!
Ariana: Wou gees du haut?
Emilia: E
, an Dokter: Ech muss haut an Spidol!
Melanie: Da schwätz!
Ariana: Gitt hues du e Buch geholl?
Emilia äntwert nët.
Ariana:
Ech hun e Kazebuch!
Emilia: Ech nët. Ech hu vu Pocahontas!
Ariana: Ech hun een, awer ech hun vu Schneewittchen a Pocahontas!
Emilia: Ech hu kee Kaz! (Kazebuch)
Ariana: Ech gi muar tëlëfonéieren.
Ech muss muar an d'Spidol!
Emilia: Awuar! Äddi!
D'Kanner hun eng Klassekollegin, déi am Spidol operéiert gin as. Dofir, huelen ech un, dréie sech hir Gespréicher em kranksin an d'Spidol.
Ovelissa / Joâo:
Ovelissa: Allo, wien as?
João: Ech
Ovelissa: Wat méchs du?
João:
Ovelissa: Wou gees du?
João:
Ovelissa: Wars du bei Joffer op Post?
João: Jo!
Ovelissa:
Hues du Jackett vum Bréifdréier gesin?
João: Jo!
Ovelissa: Hues d'eng Tëlëfon kritt?
João: Jo!
Ovelissa: Hues du schon tëlëfonéiert mat?

João: Jo!
Ovelissa: Mat wien?
João: Mat méng Cousin!
Ovelissa: Huet si gesot?
João:
Ovelissa: Äddi!
João: Äddi!
Ariana / Emilia:
Ariana: Gees du an d'Spidol?
Emilia: Jo!
Ariana: Ech awer nët!
Emilia: Hues du scho gaangen?
Ariana: Ech war gaangen, wëll d'Mandy as krank!
Emilia: Ech muss och goen!
Ariana: Wou waars du haut?
Emilia: Ech waart an Cactus!
Ariana: Ech hun och dir zwee dir getëlëfonéiert! (= zweemol ugeruff.)
Emilia: Ech war nët do!
Ariana: Méng Mamm hat gesot, d'Mandy as do (= am Spidol)
d'Mandy as nët do (= doheem.)
Emilia: Huet hat gesot: Tëlëfonéier d'Emilia! Do hun ech tëlëfonéier.
Ariana:
Emilia: Äddi!
Ariana: Äddi!
Dëst klengt Rollespill as spontan aus der Situatioun eraus entstan. Ouni vill Diskussioun huelen zwee Kanner hir Tëlëfonen. Si «tëlëfonéieren» an di aner lauschteren no oder gräifen an (z. B. «Da schwätz!» rifft d'Melanie).
De Recours op e Kontext, deen se erlieft hun, erlaabt fënnefjährege Kanner vu verschiddenen Nationalitéiten, ënnereneen op Lëtzebuergesch ze kommunikéieren.
Marie-Paul Origer-Eresch
Spillschoulsléierin zu Esch/Uelzecht


Handlung * Sinn * storying

Zone der nächsten Entwicklung

Interaktion * Dialog

Metasprache

Medien

Valorisation

Kreativität
Vous pouvez nous envoyer vos questions et commentaires, ainsi qu'un aperçu sur vos expériences dans ce domaine.
Schicken Sie uns Ihre Fragen, Ihren Kommentar und eine Übersicht über eigene Erfahrungen in diesem Bereich.